ماه: مهر ۱۳۹۶

دیدار با خداوند در کلبه تهیدستان

☀️ در سال ۱۹۴۷، هنگامی که در هند تنش بین مسلمانان و هندوها بالا گرفت، پزشکی به نام “کوشدوا سینگ” توانست با شجاعت و لیاقت، راه انتقال صدها نفر از مسلمانان را به محلی امن هموار کند.

کوشدوا روحی بزرگ و سری پر شور در کمک رساندن به مردم داشت. پس از این واقعه، او کارهای بسیار دیگری را پی گرفت، از تحقیق جدی در مورد بیماری سل و تلاش برای درمان این بیماری گرفته تا ورود به عرصه سیاست و تلاش برای اصلاح امور.

گزارشی از زندگی کوشدوا سینگ، به روایت “جان هیک” را اینجا بخوانید: http://ayat.ir/FeUzj

???
شعر زیر یکی از اشعار کوشدوا سینگ است که درون‌مایه اصلی شان موضوعِ «یافتن خداوند در زندگی روزمره» است:

مردم به پرستشگاه های خود می‌روند
تا به من سلام گویند

چه ساده و نادانند فرزندان من
که فکر می‌کنند من جدا از دیگران زندگی می‌کنم

چرا آنها نمی‌آیند و در جنبش زندگی، آنجا
که من همیشه زندگی می‌کنم
در مزارع، کارخانه ها، و بازار
آنجا که من به کسانی که با عرق جبین خود
معاش خود را تأمین می‌کنند امید می‌بخشم
به دیدن من نمی‌آیند؟

چرا آنها نمی‌آیند و در کلبه‌های تهیدستان
با من مواجه نمی‌شوند

و مرا که به مستمندان و نیازمندان دعای خیر می‌کنم
و اشک‌های بیوه‌زنان و یتیمان را پاک می‌کنم
نمی‌یابند؟

[…] و چرا آنها نمی‌آیند
و در میان زنانی که در گناه و شرم سقوط کرده‌اند
آنجا که من بین آنها می‌نشینم تا برای آنها دعا کنم و وضعیتشان را
بهبود بخشم به دیدار من نمی‌آیند؟

من مطمئن هستم
اگر آنها بکوشند مرا ملاقات کنند
هرگز نمی توانند مرا نبینند
در زحمت و مبارزه زندگی
و در اشک‌ها و شوربختی‌های فقیران.

? زندگی نامه کوشدوا سینگ را اینجا مطالعه کنید: http://ayat.ir/FeUzj

امید را، زنهار، مبر…

? قطعه ای از “فیه ما فیه” مولانا:

امید از حق نباید بریدن که:

إِنَّهُ لاَ يَيْأَسُ مِن رَّوْحِ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ (همانا که از رحمت خدا هیچ کس، جز مردم کافر نومید نگردد – یوسف، ۸۷)

امید سرِ راه ایمنی است، اگر در راه نمی روی، باری سر راه نگاه دار. مگو که کژیها کردم، تو راستی را پیش گیر، هیچ کژی نماند. راستی همچون عصای موسی است، آن کژیها همچون سحرهاست، چون راستی بیاید همه را بخورد…

امید را، زنهار، مبُر.

​ بخش‌هایی از یکی از سخنرانی‌های امام موسی صدر در مورد واقعه عاشورا

? یکی از دوستان اندیشمند ما می‌گوید که دشمنان حسین(ع) سه گروه‌اند:
 دشمن نخست: کسانی که حسین(ع) و یارانش را کشتند. آنان ستمکار بودند، اما اثر ستمشان ناچیز است، زیرا که جسم را کشتند و اجساد را پاره‌پاره کردند و چادرها را به آتش کشیدند و اموال را به غارت بردند. آنان چیزهای محدودی را از میان بردند.

 دشمن دوم: کسانی که کوشیدند تا آثار حسین(ع) را پاک سازند. بنابراین نشانه‌های قبرش را از میان بردند و بقعه‌ای را که در آن به خاک سپرده شده بود، به آتش کشیدند و یا مانند بنی‌عباس، حرم امام حسین(ع) را به آب بستند. اینان مانع عزاداری برای حسین(ع) شدند.

این‌ها گروه دوم از دشمنان حسین(ع) هستند، کسانی که می‌خواستند اسم حسین(ع) و یاد حسین(ع) فراموش شود و آرامگاه حسین(ع) و عزاداری بر حسین(ع) از میان رود.

خطر این گروه بیش از گروه اول است، اما در اجرای برنامه‌هایشان، ناتوان ماندند، چنان‌که این مسئله در تاریخ روشن شد. ما، امروز شاهد گسترش زمانی و مکانی عزاداری‌های امام حسین(ع) هستیم.

گروه دوم از دشمنان امام حسین(ع)، پرخطرتر و ستمکارتر از گروه نخست‌اند، اما در کارشان ناکام ماندند. [با این حال] خطر این‌ها از گروه سوم کمتر است.

 دشمن سوم: این گروه بر آن بودند تا چهره‌ی امام حسین(ع) را مخدوش کنند و واقعه‌ی کربلا را در حد سالگردها و عزاداری‌ها نگه دارند و آن را در گریه و اندوه و ناله منحصر کنند.

? ما بر حسین(ع) می‌گرییم، اما هرگز در گریه متوقف نمی‌شویم. و بر آنیم که تکلیف ما فقط با عزاداری به انجام نمی‌رسد. اگر در تاریخ نبرد میان حق و باطل، واقعه‌ی کربلا را از مقطع زمانی خودش خارج سازیم و آن را با گذشته پیوند دهیم، به طور طبیعی حادثه با آینده هم پیوند می‌خورد. چنان‌که می‌گوییم حسین وارث آدم(ع) و نوح(ع) و موسی(ع) و عیسی(ع) است و امام صادق(ع) و باقر(ع) و رضا(ع) میراث‌دار او هستند و هر کسی که با باطل می‌ستیزد و همه‌ی توان و حیات خود را در راه دفاع از حق تقدیم می‌کند، میراث‌دار اوست.

? ما روایت این رخدادها را در ایام عاشورا می‌خوانیم. هدف چیست؟ می‌خواهیم عاشورا را در جایگاه درست تاریخی خود قرار دهیم، زیرا که این واقعه در سلسله‌ی حلقه‌های متصل به هم جای دارد. نبرد حق و باطل با حسین(ع) به اوج خود می‌رسد، اما این نبرد همچنان ادامه دارد.

درباره‌ی حسین(ع) می‌گفتند:

«خرج عن حده فقتل بسیف جده» (او از حد و حدود خود تجاوز کرد و با شمشیر جدش کشته شد.)

این حکمی بود که در محکمه برای امام حسین(ع) صادر کردند. می‌گفتند: چرا عصیان می‌کنی؟ چرا نمی‌گذاری مردم شادمان باشند؟ چرا نمی‌گذاری مردم نماز بگزارند و روزه بگیرند؟ حج بر جای آورند و زکات بپردازند؟ ای حسین! چرا این کار را می‌کنی؟ از این همه نبرد و درگیری چه می‌جویی؟

? واقعه‌ی کربلا، نبردی منفک و پدیده‌ای یگانه در تاریخ انسان نیست، البته حلقه‌ای ویژه است و همچنان که این حلقه با گذشته پیوند دارد، با آینده نیز در پیوند است.

ما با این یادکردها و عزاداری‌ها و برپایی مجالس سوگ، می‌کوشیم تا این واقعه را همچون رویدادی تازه تجربه کنیم.

به سخنان امام حسین(ع) گوش فرا می‌دهیم:

«ألا ترون أن الحق لایعمل به و الباطل لایتناهی عنه» (آیا نمی‌بینید به حق عمل نمی‌شود و از باطل دوری نمی‌شود؟)

این سخن در گوش عزاداران طنین می‌افکند و انسان را وا می‌دارد تا هوشیار باشد که امروز چه باید بکند؟

وقتی که انسان معاصر درمی‌یابد که نبرد امام حسین(ع) با گذشته و آینده پیوند دارد، درنگ می‌کند و در برابر دو جبهه می‌ایستد تا صف خود را انتخاب کند.

? قسمت‌های بیشتری از این سخنرانی را اینجا بخوانید: http://ayat.ir/ELDaZ

? مطالب دیگری در مورد واقعه‌ی کربلا را در این آدرس ببینید: http://ayat.ir/n6uRF

درباره‌ی نذرهای ماه محرم

سلام.

چند سال پیش، دعوتی برای اصلاح شیوه‌های مرسوم در مورد نذرهای ماه محرم در «سپیده‌دمان» منتشر شد. این مطلب را می‌توانید در آدرس زیر مطالعه کنید، و خوب است دیگران را نیز به مطالعه‌ی آن دعوت نمایید:
http://sepidehdaman.ir/26

پیشنهاد خاص من برای امسال این است که در این ایام، به جای به جا آوردن نذرهای مرسومی همچون پخت غذا، هزینه‌ی تحصیل یک دانش‌آموز در پیش‌دبستانی «طلوع» را بپردازید. برای اطلاع از برنامه‌ی پیش‌دبستانی طلوع، آدرس زیر را ببینید:
http://roshanayetoloo.ir/pishdabestani

هر دانش‌آموز، در یک دوره‌ی ۸ ماهه شرکت می‌کند و هفته‌ای سه روز سر کلاس حاضر می‌شود. هزینه‌ی کل تحصیل یک دانش‌آموز نزدیک به ۱،۲۰۰،۰۰۰ تومان است. در صورت تمایل می‌توانید ماهانه ۱۰۰ هزار تومان را به مدت ۱ سال بپردازید. اگر قصد پرداخت ماهانه دارید، لطفاً فرم انتهای صفحه‌ی زیر را تکمیل کنید:
http://roshanayetoloo.ir/donate

امیدوارم که روزهای محرم، برایتان پربرکت باشد و تصمیم‌ها و راه‌های جدیدی در زندگی‌تان رخ نماید.

در پناه خدا.

کتابچه‌ی «نهضت عاشورا»

نگاه دقیق و همراه با تفکر به زندگی گذشتگان، می‌تواند نوری به مسیر پیش رویمان بتاباند و راه‌های جدیدی را برایمان نمایان کند؛ و در رویارویی با زندگی گذشتگان هر چه با انتخاب‌هایی حیات‌بخش‌تر مواجه باشیم، راه‌هایی که فرارویمان آشکار می‌شود ما را به زندگی ناب‌تری می‌رساند.

هدف کتابچه‌ی «نهضت عاشورا»، رویارو کردن مخاطب با امام حسین(ع)، و با دیگر مردمان حاضر در داستان زندگی امام است: خانواده و یاران وی، مردمی که رو در رویش ایستادند، مردمی که سعی کردند بی‌طرف بمانند، و … . در این کتابچه تلاش بسیاری شده تا تنها از منابع معتبر بهره گرفته شود، و از نقل مطالب سست و بدون سند خودداری شده است.

این کتابچه با دو مطلب در مورد امام حسین(ع) در دوران معاویه شروع می‌شود، و با ذکر اتفاقات رخ داده در مسیر مدینه تا کربلا و سخنان امام ادامه می‌یابد. پس از آن، گزارشی از ماجرای مسلم در کوفه، و گزارشی از وقایع پس از عاشورا آمده است. در انتها، فصلی به حکمت‌ها، و دعاهای نقل شده از امام اختصاص یافته است.

? کتابچه‌ی «نهضت عاشورا» را از این آدرس دریافت کنید: https://goo.gl/Nb9v1H

گزیده‌ی حکمت‌های امام حسین(ع)، و موقعیت‌هایی از مسیر مدینه تا کربلا، در این بولتن نیز آمده است: https://goo.gl/5tBzod
با توجه به حجم کم بولتن، می‌توان آن را به تعداد زیاد تکثیر کرد در مجالس توزیع نمود.