«شاهد» بودن «پروردگار»مان، بر همهٔ احوال و سخنها و کارهای ما، حقیقتی ساده، ژرف و تکاندهنده است. چیزی که به راحتی در روزمرّگیها و در طلب خواستههای ساده فراموش میشود. اگر نگاه او را در اتفاقها میدیدیم، و نگاهمان برای لحظهای هم که شده به نگاه او گره میخورد، واقعهها معنی دیگری مییافتند. 🔸 دیدن …